De volledige opvoeding van pup tot getrainde hond neemt anderhalf tot twee jaar in beslag. Tijdens die hele periode doorloopt de hond verschillende leerfasen.

De basis van onze training bestaat uit beloningsgericht werken. Een hond wordt vooral opgevoed door middel van operante conditionering, wat wil zeggen dat we gewenst gedrag van de hond zullen proberen uit te lokken om het vervolgens te belonen. Omdat de hond geïnteresseerd is in de beloning, zal hij het gedrag gaan herhalen om opnieuw beloond te worden. Op deze manier maken we de hond duidelijk wat we van hem willen. Ongewenst gedrag wordt in eerste instantie genegeerd; in de plaats bieden we de hond een alternatief, gewenst gedrag aan waarvoor we hem kunnen belonen. Zo zullen we hem bijvoorbeeld niet straffen wanneer hij tegen ons opspringt, maar hem net belonen wanneer hij weer met de vier poten op de grond is. Deze manier van werken vraagt soms erg veel geduld en een goede timing om het correcte gedrag te belonen, maar het zet de hond aan het denken en levert volgens ons op lange termijn het beste resultaat. Daarnaast voelen zowel hond als baas zich hier goed bij, want de hond heeft leuke ervaringen en de baas hoeft zijn hond niet te straffen. Helaas kunnen we niet bij elk gedrag zo te werk gaan. Als de hond op het elektriciteitssnoer van de TV ligt te kauwen, moet er natuurlijk ingegrepen worden.

We kunnen onze honden op verschillende manieren belonen. De meest gekende en gebruikte manieren om een hond te belonen zijn voedsel, een knuffel, spel en verbaal prijzen (‘goed zo’). Het afwisselen tussen deze verschillende vormen noemt men variabel belonen. Bij het begin van de training wordt er vooral met voedsel en spel als beloning gewerkt; knuffelen en prijzen zijn immers sociale vormen van belonen en voordat er sprake is van een band tussen hond en mens heeft deze vorm vaak weinig betekenis voor de hond. Voedsel daarentegen werkt voor bijna elke hond in de meeste situaties.

Naarmate de hond een bepaalde oefening beter beheerst, zal de frequentie van het belonen afnemen. Dit noemt men intervalsbeloning. Het afbouwen van de frequentie van belonen zal ervoor zorgen dat de hond gemotiveerd blijft om zijn best te doen, zelfs wanneer er langere tijd geen beloning volgt. De beloning wordt echter nooit volledig afgeschaft.

Hoewel we bij het trainen van al onze honden steeds hetzelfde principe in het achterhoofd houden (beloningsgericht werken en zo duidelijk mogelijk zijn naar de hond toe), is elke opleiding anders. We houden steeds rekening met de capaciteiten en het leertempo van de hond en stemmen onze trainingsmethodes af op de mogelijkheden van de cliënt.